مهم نیس کی میخونه این چرتو پرتارو ولی خب منم بعضی وقتا دوس دارم حرف بزنم، ولی این سری فرق داره:] بجای حرف با دیوار و ذهنو ماه و سیگار اینجا حرفمو میزنم، خب بهرحال نمیشه که همش گوش کرد ،ها؟چرا وقتی بقیه حالشون بده میان با من حرف میزنن ولی خب من چی؟میدونی حسه اون روان شناسو دارم که بقیه میان باهاش حرف میزنن اونم گوش میده تا اخر ولی وقتی خودش حالش خوب نبود چی؟پیشه کی بره؟اصن واسه کی اهمیت داره این چیزا،کسی به این چیزا فک نمیکنه که. به هر حال خواستم بگم منم هستم ولی نادیده گرفته شدم همیشه
برچسب:
نویسنده: یاسین محمدی